Prolog.

-Nocki są najgorsze. –powiedziałam wiercąc się bezsennie na łóżku. Nie mogę tego wytrzymać. Wszystkie wspomnienia wracają, nagle chcę się wyć i płakać. Jednak nie mogę. Zaraz zlecieli by się wszyscy domownicy…Nienawidzę tego. Nagle każdy zrobił by się przerażająco miły. Mam na imię Natalia, mam piętnaście lat i prawdopodobnie mam depresje.

                                                 Droga Czytelniczko!
     Cieszę się bardzo, że trafiłaś na mój Blog.
    Piszę opowiadanie, które będzie opowiadało o dziewczynie, z pozoru towarzyskiej, kochanej przez ludzi, jednak jej prawdziwą twarz odkrywa noc. Natalia- bo tak ma na imię, główna bohaterka; ma wielu znajomych. Jest ładna, dobrze się uczy, jest wysportowana, utalentowana, jej rodzice adopcyjni rodzice dużo zarabiają, lecz to nie daje jej szczęścia. Dlaczego?
    Tego możesz się dowiedzieć w następnych rozdziałach ;*